Finalny spektakl adeptów Innej Szkoły Teatralnej 2026
Na początku był tekst Mutki, o odwadze. Jeszcze w końcu ubiegłego roku.
W styczniu 2026, gdy zaczęliśmy pracę nad etiudami, pojawiło się drugie hasło: „Pokochać Ziemię na nowo!” – jako to, co aktualne w perspektywie naszego programu „Źródła i przyszłość”, zakrojonego do roku 2030. Jego realizację rozpoczęliśmy w roku 2010 spektaklem „Woda 2030”.
„Więcej łączności z innymi bytami” to siedemnasta realizacja Innej Szkoły Teatralnej, na drodze do czegoś, co miało się wydarzyć w roku, w którym pokładano na początku tak wielkie nadzieje – przede wszystkim na powstrzymanie zmian klimatu, spowodowanych działalnością człowieka.
Oba hasła pomyślane były jako drogowskazy do szukania jeszcze innych tematów, przede wszystkim własnych pytań, form nadania wyrazu własnym niepokojom i odczuciom. W rezultacie powstaje coś bardzo różnorodnego, mozaikowego, wielogłosowego. Nie wiemy, do czego jeszcze dojdziemy, ale nie chcemy zacierać rysów indywidualnych. Choć jest też pewien rys wspólny, trudny do nazwania – można go usłyszeć jako głos emocji, jako próbę budowania przekazu wprost z serca. Być może to najlepsze, co sztuka może robić w obliczu komunikacyjnego chaosu, głębokich podziałów, rozbicia wspólnoty na osobne plemiona, codziennego podżegania do różnych wojenek, mniejszych czy większych.
A co, jeśli różnice między nami coraz bardziej przypominają znane dotąd tylko z science fiction przepaści i rozziewy – dzielące byty zamieszkujące oddalone od siebie zakamarki kosmosu? Ciągle aktualne pozostaje to, co napisał Bruno Schulz, trochę z przymrużeniem oka: „Więcej łączności z innymi bytami!”. Po prostu ważna jest gotowość do nawiązania kontaktu, nawet tam, gdzie porozumienie wydaje się zupełnie niemożliwe.
Wacław Sobaszek