Erdmute i Wacław Sobaszek: Songi teatralne
W „Songach” czerpiemy z praktyki muzycznej towarzyszącej naszym działaniom teatralnym od samego początku. Sięgamy po własne źródła. Wieloletnia historia muzykowania teatralnego posłużyła nam do stworzenia kolażu, który stał się odrębną formą. Pokaz łączy elementy muzyki, performansu, improwizacji wokalnej, tańca butoh. Jest rozgrywającym się na oczach widza
dialogiem dwojga kontrastujących ze sobą osobowości i ich wspólną obecnością.
Próbujemy nawiązywać do funkcji songów w teatrze brechtowskim, przekraczając konwencje i zrywając iluzje.
Szukamy sposobu zwracania się do widza wprost.
Mówimy w nich o rzeczach ważnych, o dewastacji Ziemi, dramacie uchodźców i migrantów, o wojnie i potrzebie rezyliencji.
„Songi teatralne” zaistniały po raz pierwszy na otwarcie festiwalu Wioska Teatralna w Węgajtach (lipiec ‘23).
Pokazywane były również w Teremiskach, blisko bazy aktywistów pomagającym ludziom w Puszczy Białowieskiej, a także w Olsztynie, Toruniu, Dzierzgoniu, Dannenwalde, k. Berlina , w Monachium oraz w Tokalyndze, w Szwecji.